Край шашы, ля сонных соснаўШынаў шэпт і шэпт бяроз...Сэнс свабоды невыноснайНа мяне сышоў зь нябёс.
Час стаміўся, час спыніўся —Час як згас. Адзін прасторНаваліўся, прытуліўся,Расчыніў сабор свой — бор.